اسلام

تهدید دیگران،تحدید خود

یکی از صفات بد اخلاقی آن است که انسان برادر ایمانی و مسلمان خود را تهدید کند و برای او خط و نشان بکشد.اسلحه خود را به طرف او بگیرد و به اشکال مختلف با پیام و کلام حرفهایی بزند که او احساس کند از طرف مقابل ممکن است به او صدمه ای برسد.هرچه حجم نفرات و تهدیدات بزرگتر باشد عوارض بیشتری حادث می شود.

کسی که احساس کند همیشه تهدیدی از سوی شما او را نشانه گرفته است برای محافظت خود اقداماتی انجام می دهد:

1.در فکر تهیه ابزار دفاع از خود می افتد تا بتواند در هنگام مقتضی حمله شما را دفع کند.

2.به همه می گوید که شما خطرناک هستید بنابراین دیگر کسی به شما از نظر امنیتی اعتماد نمی کند.

3.تلاش می کند از امکانات تبلیغی مناسب برای محدود تر ساختن شما و دوستان شما استفاده کند.

4.عده ای دیگر را وا می دارد که برای پیشگیری شما را از سر راه بردارد.

5.بساط تهدید،غیبت،دروغگویی ،تهمت،درشت نمایی واقعیت ها و..گسترش پیدا می کند.

6.اوقاتی که باید صرف تعاون و همکاری میان گروههایی از جامعه شود صرف معصیت و بزهکاری می گردد.

7.باعث اتلاف نیروهای جامعه می شود.

8.مدتها زمان می برد تا چهره ی مثبتی از شما دوباره در اذهان نقش ببندد.

به نظر می رسد که منیت های بشر تمامی ندارد،او غافل از این است که قدرتی مافوق قدرتها وجود دارد که او تحت کنترل اوست و عده ای از مردم را به وسیله عده دیگر دفع می کند تا اماکن مقدس و انسانهای مظلوم به حقی که شایسته آنند برسند.

زبان تهدید زبان ضعف است،زبان قلدری زبان ناتوانی است،زبان کم آوردن منطق و علم است،زبان شرک آلودی است که قدرت خود را فوق قدرت خداوند قادر متعال می بیند که همیشه در کمین ظالمان است،خدایی که از حق بندگان خدا نمی گذرد،همان خدایی که جهنم سوزان را برای ظالمان آماده کرده است.

جامعه برای رشد استعدادهای خود به آرامش نیاز دارد،آرامشی که از مستلزمات حقوق عباد است.هیچ کس حق ندارد و نباید مردم را تهدید کند،چه به بمب گذاری،چه به اسلحه کشی و چه به تبلیغات رسانه ای و... .چنین افرادی خود را منفور خداوند و خلق می کنند.این افراد روز بروز خود را ایزوله و دور از مردم می کنند،مسلم است که مردم کسی را که با زبان تهدید و زور با آنها سخن می گوید دوست ندارند و اگر کسی چنین کند باید از دعای مظلومان بترسد که میان دعای آنان و خداوند هیچ حجابی نیست.