احترام مهمان
إيمان مغازي الشرقاوي
عبدالغفور گردهاني
|
|
|
|
وقتي مهمان عزيزي مي آيد همه اعضاي خانواده براي استقبال او بلند مي شوند و با آمدن او شادمان مي گردندو قبل از زمان آمدن در خانه ميزبان حالت فوق العاده اعلام مي شود؛بخصوص اينكه وقت آمدن مهمان برايشان دقيقا مشخص باشد.به محض حضور مهمان ميزبانان به مهمان سلام مي كنند و در رفتار خود نسبت به وي كاملا احتياط مي كنند تا به مهمان بي احترامي نشود.اضافه بر اين صاحب خانه به آب و جاروي منزل،آماده كردن انواع و اقسام مواد غذايي مي پردازد،سر و صورت را اصلاح مي كند و از هر چيزي كه چهره او را افسرده و بد نشان دهد پرهيز مي كند تا مبادا مهمان عزيز ناراحت نشود.عيب ها را هم مخفي مي كند و رغبت زيادي نشان مي دهد تا اينكه ادب را در پيشگاه مهمان رعايت كند.
اتصال آسمان با زمين
اين همه توجه و احترام نسبت به مهمان مطلوب و بلكه واجب است زيرا رسول خدا(ص)مي فرمايد: "من كان يؤمن بالله واليوم الآخر فليكرم ضيفه" (متفق عليه). هركس كه به خدا و روز قيامت ايمان دارد مهمان خود را عزيز بدارد.
حال نگاه كنيد كه بر ما چه مي گذرد..سالي يك بار مهماني مي آيد كه مايه فخر زمان و مكان است ،همه ي اهل زمين از ميان مومنين در انتظار وي بسر مي برند و به آمدنش دست دعا بر مي دارند و با شوق انتظار ديدار او را مي كشند،زبانشان مي خواند و دستشان بالا مي رودو قلبشان هم با زبان و دست هم آوا مي شود: اللهم بلغنا رمضان،خدايا ما را به رمضان برسان!
هنگامي كه هلال ماه رمضان ديده مي شود،آسمان با زمين اتصال مي يابد،قلبهاي مرده با باران وحي زنده مي شوند و با نور رسالت روشن مي شوند.
از اين رو بر ما واجب است كه از اين مهمان استقبال كنيم و انواع بزرگداشت را به كار بريم كه خداوند تعالي مي فرمايد:
چگونه استقبال كنيم؟
روزه حقيقي ما دال بر حسن استقبال و اكرام مهمان است ،اما به مقدماتي احتياج داريم.
1.روزه حقيقي آن است كه در ابتدا به نظافت قلب از شرك بپردازيم،شركي كه موجب از بين رفتن عمل مي شود.
2.از شهوات،شبهات گمراه كننده وفتنه هاي مهلك بپرهيزيم.
3.قلب ما محتاج است كه از هرچه كه آن را آلوده مي كند تا عمل به درستي انجام نشود پاك شود از جمله:حب دنيا كه قلب را ضعيف مي كند،ترس از مرگ آن را خوار مي كند،بخل سد راه كار خير مي شود،حرص مانع و شح موجب هلاك،حسد آن را مي كشد،هوي آن را تار مي كند؛و زيادي كلام و خوراك و نگاه و خواب و اختلاط از اسباب بيماري و حرمان و پيري قلب است.
حال كه چنين كرديم آماده مي شويم تا يك روزه حقيقي بگيريم.
غايت اكرام مهمان آن است كه استقبال ما از رمضان ،استقبال مومنان راستين و صادق باشد كه؛روزه اي حقيقي بگيريم.روزه مكاني براي از بين رفتن اعمال نباشد،مجالي بر سخنان بيهوده نباشد و فرصتي براي كارهاي حرام فراهم نشود.
شب را به نماز خشوع كنندگان بگذرانيم و خلوت هاي خود را به اشكهاي گناهكاران نادم و آه هاي خدا ترسان لرزان سپري كنيم.
با روزه ادب بياموزيم،ادب نيكو با خداوند و اطاعت رب العالمين و با اخلاق نيكو نسبت به خلق در اطراف خود.اين روزه حقيقي است كه ثمره و ميوه آن تقواست.
روزه ايام معدودي است اما با خيرات و رحمات پر است،از عطاها و جوايز سرشار است و در اين ايام مبارك فيوضات رب العالمين سرازير است.
قال رسول الله: صلى الله عليه وسلم : "افعلوا الخير دهركم وتعرضوا لنفحات رحمة الله، فإن لله نفحات من رحمته يصيب بها من يشاء من عباده" (رواه الطبراني).
اما اگر استقبال ما از روزه با سختي و ناراحتي ،روزه عادتي نه عبادت،كوچكي و تقصير،غفلت و امروز و فردا كردن بدون معالجه قلوب باشد،اين ماه هم مانند ساير ماهها مي گذرد ..در ضايع كردن وقت ها،پرخوري ها،زياد خوابيدن ها،چسبيدن به لذت ها،كسالت و خمودگي ..
آيا اين است روزه ي روزه داران حقيقي؟
چگونه براي نماز شب بيدار شويم؟
نوشته:ابراهيم سرحانجاه
ترجمه:عبدالغفور گردهاني
1.اخلاص
2.احساس به اينكه پروردگار ذوالجلال تو را به نماز شب فرا مي خواند.
3.پيامبر خدا(ص)تو را به نماز شب دعوت مي كند.
4.بنگر كه سلف صالح چگونه از نماز شب لذت مي بردند.
6.به پهلوي راست بخواب.
7.بدان كه قيام شب موجب طرد غفلت از قلب مي شود.
8.شناخت ميزان اهتمام رسول خدا(ص) به نماز شب.
9.در مورد تهجد كنندگان بينديش.
10.از خدا بخواه كه قيام شب را بر تو آسان كند.
11.با وضو بخواب.
12.بدان كه خداوند متعال براي كسي كه نماز شب مي خواند لبخند مي زند.
13.بدان كه رسول خدا(ص)نماز شب را ترك نمي كرد و لو مريض هم بود.
14.بفهم كه اصحاب گرامي چقدر براي نماز شب تلاش مي كردند.
15.پس از نماز عشاء زود بخواب.
16. بدان كه قيام شب موجب دستيابي تو به حوري هاي نيكو مي شود.
17.با نيت نماز شب بخواب.
18.بدان كه خداوند متعال در نزد ملائكه به نمازگزاران شب افتخار مي كند.
19. بدان كه رسول خدا(ص)نماز شب را ترك نمي كرد ،هرچند كه در حال جهاد بود.
20.از گناهان و معاصي اجتناب كن.
21.بر اذكار شرعي قبل از خواب پايبند باش.
22.بدان كه خداوند براي قيام كنندگان شب پاداش بزرگي آماده كرده است.
23. بدان كه رسول خدا(ص)نماز شب را ترك نمي كرد ،هرچند كه در حال سفربود.
24.در مورد تلاش زنان سلف صالح براي نماز شب مطالعه كن.
25.بدان كه كم كساني پيدا مي شوند كه نماز شب بخوانند و آنها ناشناس هستند.
26. بدان كه قيام شب سبب سعادت قلب و گشادگي سينه مي شود.
27.از خوردن و نوشيدن زياد پرهيز كن.
28.بدان كه رسول خدا(ص)همسرانش را به برپايي نماز شب تمرين مي داد.
29.بدان كه اميران و خلفا تا چه اندازه بر خواندن نماز شب حريص بودند.
30.بدان كه شيطان تلاش مي كند تا تو را از نماز شب بازدارد.
31. بدان كه قيام شب عامل ياري خداوند بر دشمنان در ميدان جهاد است.
32.هنگام خوابيدن زياد خود را نپوشان.
33. بدان كه رسول خدا(ص)دخترانش را به برپايي نماز شب تربيت مي كرد.
34.در مورد مناجات اهل نماز شب با پروردگارشان تامل كن.
35. بدان كه نماز شب موجب رقت و نرمي مي شود.
36.زياد نخواب.
37.به توصيه هاي سلف صالح در مورد نماز شب توجه كن.
38.به محاسبه نفس خود بپرداز و او را مبني بر ترك نماز شب توبيخ كن.
39.بدان كه رسول خدا(ص) ما را فرا مي خواند كه در انجام نماز شب با همديگر مسابقه دهيم.
40.بدان كه اداي نماز شب موجب دستيابي به بهشت ها ست.
41.با نفس و اكراه آن براي نماز شب مجاهده كن.
42.بر اذكار شرعي هنگام بيدار شدن از خواب پايبند باش.
43.بدان كه قيام شب موجب كوتاه شدن زمان سرگرداني روز قيامت مي شود.
44.بدان كه رسول خدا(ص)اصحاب خود را در مورد نماز شب توجه داده و براي نماز بيدارشان مي كرد.
45.بدان كه اگر نماز شب از بزرگان سلف فوت مي شد تاچه اندازه حسرت خورده و گريه مي كردند.
46.قيام شب موجب از بين رفتن گناهان مي شود.
47.از غذاي حلال استفاده كن.
48.توصيه به خواندن نماز شب را در بين همديگر فرهنگ كنيم.
49.بينديش كه سلف صالح همديگر را به نماز شب سفارش مي كردند.
50.بدان كه شرف حقيقي مومن نماز شب است.
51.به ميزان تلاش علما براي نماز شب بينديش.
52.نفس خود را به بلند همتي و تمايل به چيزهاي عالي عادت ده.
53.بدان كه نماز شب عامل ارتباط تو با خداي سبحان است.
54.بهشت و نعمت هاي آن را در پيش چشم خود بياور.
55.هنگام بيدار شدن از خواب ،بر صورت خود آب بپاش.
56.بدان كه قيام شب موجب خاتمه نيكو مي شود.
57.بدان كه سلف صالح چگونه نماز شب را بر همسر و فرزندان خود ترجيح مي دادند.
58.نفس خود را به كوتاهي در مورد نماز شب متهم ساز.
59.آتش جهنم و عذابهاي آن را پيش چشم خود داشته باش.
60. بدان كه قيام شب موجب اجابت دعامي شود.
61.هنگام بيدار شدن براي نماز شب مسواك بزن.
62.بدان كه مواظبت برنماز شب موجب ترك گناهان مي شود.
63.بدان كه زنان سلف صالح همسرانشان را براي نماز شب بيدار مي كردند.
پايان
اول رمضان سال 1428
راه بايد رفت
براي فريدون مشيري
مي گشادي چشم نيم مست
وامي رهاندي هرچه هست
باز مي گشتي زخانه
با نگاهي عاشقانه
با درختان رازها گفتي
شعرنورا بازگفتي
«گردش رنگ و طراوت در گونه ي گل
مناجات درختان هنگام سحر»
ني براي نامجويي
ني براي كامجويي
دم دمي بهر«لهيب شور و شوق»
در انتظار رنج رنگ
در شرنگ افسون سنگ
بهارت در بهاري رنگ رنگ
نگه در كوچه ي مهتاب
كه با اندوه بايد رفت
و با اندوه بايد ماند
«چشم دل دنبال فردا
سينه لبريز از تمنا»
«زهر شيرينت»پردوام
عشق نوشينت به كام
من در اين راهت مانده ام
«راه ها را كوه ها و دره هايي هست،
اما-هيچ نزهتگاهِ دشتي نيست!
هيچ رهرو را مجال سير و گشتي نيست!
هيچ راه بازگشتي نيست!»
راهها را از كران تا بيكران
از فراز بام تا فرود خشت خام
در مي نوردد اين عنقاي قاف
گاه هم مي رود سوي تخت جمشيد
بر بام ها و پله ها،در دالان و دهليز
راه تنگ و تاريك
تنديس اورمزد در دست
شعله گاه خسته گان مست مست
مي رود در شهر شيراز
در رواق خانقاهان و مسجد و دير
سرمي برد در پستوي خان ها
باز مي گويد راز، باز مي گويد راز
باز مي خواند شعر،باز مي گردد آز
«شعر من مي ميرد و هنگام مرگش نيست
زيستن را-در چنين آلودگي ها-زاد و برگش نيست»
ملال آباد ديگر را مي كند فرياد
اي قناري هاي شيرين كام
و اي پرستوهاي زرين بال
شعر من در مرداب مي پوسد
رازها در اسطوره مي خوابد
زندگي پرشور مي ماند
«شور و شوق پروردن»
«اميد و شادي و شور بخشيدن»
«دلهاي به هم پيوسته گرم كردن»
دوست داشتن.
وين «چشمه و دشت»
تصويرنسل ماست
كز آبگير نور سُرد بر دشت
آن يك،«حيات آفرين زپاكي»
وآن دگر«سيه روي از گندناكي!»
وين اجتماع تابناك
«حاصل نور جانهاي پاك»
پرستو مي بايد كه بود
و سرزد بر بام افلاك
اي خسبيده گان دام خاك
وارهانيد از زمين
شهر بند و پلشتي و كين
رو كن به شهر نور و شادي
عشق و آزادي و آبادي!
منم افسرده جاني بي روح و سرد
سينه اي بي تو و لبريز درد
كجا سر بركشم
كجا سر بر نهم
سمند سركشت از ره باخبر
آب حيواني به جام
مهر بسته به كام
مي دانم اين فريب دلفريب
ره مي گشايد تشنه كام
باز مي آرد تشنگي
درياي شور بي منزلي
دير جنبيدم و سوقات انسان رفت
«خاك خواهي شد!
از رخ آيينه ها هم پاك خواهي شد!
چون غباري گيج،گم،سرگشته در افلاك خواهي شد!»
شدم؛
ديدم كآب حيوان در شوره زار جاريست!
جنگل و بيشه پذيراي درد و بيماريست!
وين درست اول خواريست!
كاين«كبوترهاي برج دوستي»
تلخكامند و ره مي سپارند سوي گرگهاي هارخار!
«هركسي خنجر ميان مشت»
خار جانگزاي حيله ايي برپشت!
«عشق ها ؛دروغ هاي جاودانه
حق ؛زبان تازيانه
صلاي مهر؛غارت دل
چراغ روشن،چشم گرگي گرسنه»
غمگين مي گردد و گويد:
«ما صداي گريه مان به آسمان رسيد!
از خدا چرا صدا نمي رسد»
همه اش مهر،همه اش صبر
از دست شير گرفتن
در دهن شير مردن
جگر قاف شكافتن
«باز بايد رفت
راه باريك ؛و افق تاريك
دور يا نزديك
تا نيمه جاني هست
تا در تن تواني هست»
