گفتمان غالب دستکم 8 سال اخیر در جامعه ما اصلاح و اصلاحگری بوده است و البته که هدف اساسی همه رسولان هم همین بوده است.آنها خواستند که یک جامعه را اصلاح کنند،اما براستی همانطور که اکنون می گویند آنها کدامین نوع اصلاحات را مقدم بر همه چیز می دانستند؟

واقعیت همه جوامع از آغاز تا فرجام آن است که گاه و بیگاه رابطه فرد با خداوند وبه تبع آن رابطه فرد با افراد دچار مشکل می شود. قران علت این اشکال را مربوط به نفس و دسایس شیطان می داند.

پس رسولان به اصلاح این دو مهم مشغول شدند.

مرز سخن را باید پاس داشت

هر چیز که نباید گفت

هر دست که نباید داد

هر پا که نباید رفت

هر دل که نباید داد

هر فکر که نشاید یاد

هرنرد که نباید باخت

هر وهم که نباید فهم

هر مجمر که نباید سوخت

هر بذر که نباید کشت

هر سوز که نبایدپخت

هر نامه نباید خواند

هر شور نباید زد

هر بام نباید رفت

هر غصه نباید خورد

هر روز نباید خفت

هر شب که نبایدجفت

هر ماه که نباید مهر

هر مهر که نیاید روح

هر چشم که نباید دید

هر بوسه نباید چید

هر میوه نباید خرد

هر دانه نشاید دام

هر دام که نباید رفت

هر نت که نباید زد

هر شعر که نباید گفت

هر دوست که نشاید دید

هر مرز که نیامد ملک

هر ملک که نشد میهن

هر یار که نشد  نی

هر نی که نشد جاز

هر جاز که نشد ایجاز

هر ایجاز که نشد مُخلَص

هر مُخلَص که نشد مُخلِص

هر شمع که نشد خورشید

هرپروانه نشدمهرورز

بشود آنچه نباید شد

نشود آنچه بباید شد

مقدمه:

یکی از مهمترین معضلات در جمع های ایمانی کاهش رابطه عاطفی و روحی میان دوستان و برادران ایمانی است که بخصوص در جامعه ماشینی امروز بیشتر خودنمایی می کند.

برای فهم دقیقتر این موضوع به منظور ارایه راهکارهای عملی جهت خارج شدن از این وضع دو شناخت ضروری است:اول فهم ابعاد گسترده حقوق  برادری دینی و دوم شناخت ماهیت محیطی که در آن به سر می بریم.

اول؛حقوق برادری اسلامی

در مورد اول فقط به آنچه استاد دکتر علی عبدالحلیم محمود در کتاب گرانمایه خود به نام فقه الاخوه در اسلام برشمرده است بسنده می کنم.

ایشان در یک تقسیم بندی کامل حقوق اخوت را در 5بعد عمومی،مجال عمل،تربیت ،برنامه ریزی و رهبری  برمی شمارد.

بطور عموم برادر مسلمان باید این نکات را در مورد برادر دینی خود لحاظ کند و البته که این حقی است بر گردن که اگر چنین نکند روز قیامت از او در این مورد سوال خواهد شد.

پوشاندن عیب،غیبت اورا نکردن،احسان در اشکال دیدار ،تبسم و رفع نیازهای او،سکوت از عیوب و رد آنها به روش شرعی  ،گفتگو با او در چیزهای مورد علاقه او شامل صدا زدن به نیکوترین اسامی،بیان محاسن اخلاقی وی،ثنای خیر خواهان او،تشکر از کارهای مثبت او،نصیحت کردن،وفاداری،رعایت نمودن قواعد تخفیفی در مورد او شامل تکلیف به اندازه توان،توقع با توجه به ادای حقوق او،تواضع،برخورد بی تکلف و ساده،حسن ظن داشتن.

در میدان عمل و حرکت دینی باید به تقویت برادر دینی از جهات روحی،عقلی و جسمی پرداخت.

ورزش روحی شامل مشارکت در ذکر و نوافل و تلاوت و....،مشارکت در زیارت قبور،مشارکت در عیادت مریض،تعاون در کفالت و شراکت در کلیه اعمال خیر می باشد.

در آمادگی فکری برادر دینی از هر فاکتور موثر در رشد فکری او باید استفاده نمود،هر آنچه که علم نافع در دنیا و آخرت باشد،هر آنچه که تفکر و تامل او را در صنع خدا از مخلوقات بر انگیزد،دور کردن اندیشه او از تشطط در ادراکات فراحسی مثل غیب،اتصال عقل با مصادر موثق علم و عرفان شامل قران،حدیث،سیره نبوی،تاریخ انبیا و مصلحان،فقه اصول دعوت همه و همه از این جمله اند.

در آمادگی بدنی کمک به او در هر آنچه که  موجب قدرت بدنی می شود مورد نظر است وشامل؛اعتدال در طعام و نوشیدن وپوشیدن و مسکن،التزام در برنامه ورزشی روزانه و پرهیز از اسباب ضعف بدنی  مثل زیاده روی در مباحات می باشد.

در مجال تربیت اسلامی باید به کمک برادر دینی خود بشتابیم تا اولا در خود شخصیت متکامل از نظر روحی ،اخلاقی،عقلی،جسمی،اجتماعی و سیاسی به وجود بیاورد  ودیگر آنکه بر اساس همین شخصیت متکامل با همسر ،فرزندان و نزدیکان  برخورد نماید ودر راستای تعامل گرفتن و دادن با جامعه بتواند بین مواضع فردی و اجتماع توازن برقرار کند.

در حیطه برنامه ریزی به مفهوم بکار گیری موارد به بهترین صورت ممکن  مطابق با اهداف مشخص باید به کمک برادر دینی خود برویم تا اولا دانش او را در برنامه ریزی افزایش دهیم و در راستای مشارکت در برنامه ریزی به او مشاوره دهیم.

در آماده کردن او بعنوان رهبر در زندگانی فردی و کلان باید به رشد دادن توانایی های عقلی،مهارت های انسانی و فنی بپردازیم.

باید او را در ارتباط دادن اشکال مختلف و گاه متضاد سلوک توانمند سازیم ودر مهارت انسانی در   او توان اتخاذ سلوک در رابطه خود با خداوند،خود،مردم و زیر مجموعه اش ایجاد وآن را تقویت کنیم.

رهبری در هر مجالی مستلزم داشتن مهارت های فنی خاص آن میدان است و با کشف او بایستی معلومات مربوط به آن را در اختیار او گذاشت.

دوم؛محیط امروزی است که با گذشته فرق کرده است.این محیط هم از نظر فیزیکی و هم از وجه اداری و هم از وجه ارتباطی با دیروز متمایز است.

انسان ها در داخل مجموعه ها ی مسکونی  وتشکلی خاص رده بندی شده اند ودر هر مورد مسایل خاص خود را دارند.

فاصله های فیزیکی بیشتر شده است و البته به همان نسبت فواصل ارتباط مجازی کمتر شده است.

برای رسیدن به اهداف در این محیط مستلزم آن هستیم که قواعد مربوط به زندگی مدرن را رعایت کنیم.

ارتباطات کاری و حرفه ای در این محیط پررنگ تر شده است و هنوز هم چشم انداز ارتباط مجازی حالت سرگرمی دارد و در چت روم ها مبادله اطلاعات صورت می گیرد و البته ممکن است عاطفه بیماری صورت بندد.

معاش سخت تر شده و برای بدست آوردن درآمد کافی وقت بیشتری صرف می شود و از آن طرف یا فرصتی برای تفریح نیست و یا امکانات تفریحی به تساوی نمی باشد.

سوم؛راهکارها

*)حتی الامکان دوستان و برادران سعی کنند در یک محله بنشینند.

*) مسجد مرکز ارتباط ایمانی است پس فرصت نماز های جماعت را از دست ندهیم.

*)  وقت خود را دقیقا برنامه ریزی کنیم.

*)در تاسیس و تشکیل گرو های خاص اجتماعی که ما را از نظر کاری به هم نزدیک کند  تلاش کنیم.

*)در داشتن دستکم یک نوع وسیله نقلیه امروزی تلاش کنیم  زیراداشتن وسیله امکان ارتباط را آسانتر می کند.

*)از فرصت نماز مغرب در یاد آوری دوستان استفاده کنیم و با تجسم چهره دوستی برای او طلب خیر و برکت کنیم.

*)از ارتباط اینترنتی در خبر از احوال هم و مبادله اطلاعات بهره گیریم.

*)اسامی تمامی دوستان خود را یادداشت کنیم و طبق برنامه معین به آنها زنگ بزنیم.

*)با ابزار روز مرتبا دانش خود را در زمینه مختلف زندگی امروز بدست آوریم.

*)ملاقات های خود را دقیق مشخص کنیم تا به همه برسیم.

*)برخی جلسات دینی را بین همدیگر برنامه ریزی کنیم تا در ارتباط چهره به چهره  مسایل را  تبیین و توجیه نماییم.

                                                                                                  پایان

دچار یک مشکل مالی شدم و عادت من نیست که از مردم چیزی بخواهم، از اینرو دچار ناراحتی و فشار زیادی شدم ... چه کار کنم؟ من مسئولیت های زیادی دارم و بسیار از مردم گمان می کنند که من در وضعیت مناسبی هستم و از این رو خدا را شکر می کنم.

کم کم بر من مشکل و مشکلتر شد و در این شرایط با بعضی از نزدیکانم در اینمورد صحبت کردم که بخشی از پول را به من بدهند اما آنها سرباز زدند و من برای بار دوم دیگر به آنها چیزی نگفتم.هنگامی که دانستم وضع بسیاری از دوستانم مثل من است زندگی و رسیدن به خواسته ها و دستیابی به وصع اقتصادی خوب برایم سخت شد و فشار و ناراحتی بطور همیشه همراه من گردید و می خواستم ازآن دو جدا شوم.

در طول زندگیم در موردمال فکر نکرده بودم اما اکنون احساس ضعف شدیدی می کردم و هنگامی که همه ی درها را برویم بسته دیدم ناگهان به خودم گفتم که دستانم را بسوی الله بلند می کنم و از او می خواهم. ولی چطور این کار را بکنم؟چرا همان اول به خداوند التجاء نکردم؟حیایم مرا از اینکه از مردم چیزی بخواهم مانع شد، پس به بعضی از نزدیکانم روی آوردم در حالی که الله سبحان به من از رگ گردن نزدیکتر است، او پیدا و پنهان مرا میداند و هیچ چیز من بر او مخفی نیست.

بعد از وضو گرفتن وارد اتاقم شدم و برای خدا 2 رکعت نماز حاجت خواندم سپس شروع به گفتگو با خداوند نمودم، با خداوند به لغت عربی فصیح صحبت نکردم بلکه با خداوند با همین کلمات معمول خود راز و نیاز کردم.دریافتم که مشاعر و احساساتم پیش از کلمات قرار گرفته و بر آنان سبقت گرفته اند، قلبم را دیدم که برای اولین بار با خداوند نطق می کند... خدایا چه احساس زیبائی!کم کم احساس کردم خداوند کنار من است و به من بعضی از آیات قرآن کریم را یادآوری میکند و گویی برای اولین بار است که به خاطرم می رسد:( و اذا سالک عبادی عنی فانی قریب أجیب دعوه الداع اذا دعان فلیستجیبوا لی و لیومنوا بی لعلهم یرشدون).جلوی کلمات آیه درنگ کردم(سالک عبادی). من از بندگان خدا هستم. خداوند متعال مرا به خود اضافه کرده است و این افتخار بزرگی است.. خیلی بزرگ!من بنده ای برای خدا هستم، با این که این مفهوم را میدانم ولی چیزهای بسیاری ازدست من رفته است و تا هنگامی که بنده الله سبحان هستم ، چه کسی جای انس با مولایم را می گیرد.

(فانی قریب)به قریب فکر کردم مد یا را در قریب احساس کردم.بله خدا نزدیک من است، علم او بر هر چیزی احاطه دارد، بر او چیزی مخفی نیست، من از او هستم و بسوی او و مادام که خداوند نزدیک من است به حالم آگاه است(یعلم السر و اخفی) ( یعلم خائنه الاعین و ما تخفی الصدور)(اولا یعلمون ان الله یعلم ما یسرون و ما یعلنون)( یعلم ما بین ایدیهم و ما خلفهم و لا یحیطون بشی من علمه الا بما شاء وسع کرسیه السماوات و الارض و لایووده حفظهما و هو العلی العظیم)( و هو الله فی السماوات و فی الارض یعلم سرکم و جهرکم و یعلم ما تکسبون)( والله یعلم ما تسرون وما تعلنون)..

سپس نگاه کردم به قول خداوند تعالی در(أجیب دعوه الداع اذا دعان). خداوند دعای شما را در هر حالی ،چه نیازمند و چه در حالت بی نیازی می شنود و من در حالی بودم که به خداوند نیاز داشتم.

وضع صالحان را هنگام تنگنا به یاد آوردم. عطاهای خداوند را به بندگانش؛ هجرت حضرت موسی(ع) به مدین به خاطرم رسید. بعد از آب دادن به آن دو  دختر زیر سایه درختی نشست و از خداوند سئوال کرد (رب انی لما انزلت الی من خیر فقیر) پروردگارا نسبت به آنچه که از خیر برایم نازل می کنی نیازمند هستم.گویی که به گنجی دست یافته ام ، زیر سایه نشسته و تکرار می کنم( ربی انی بما انزلت الی من خیر فقیر) ......( ربی انی بما انزلت الی من خیر فقیر) .....( ربی انی بما انزلت الی من خیر فقیر) آنقدر تکرار کردم که فقر و نیازم را به خداوند متعال احساس کردم.

دعایی را بیاد آوردم که در یکی از کتابها خوانده بودم: ( الهم هب لی من الدنیا ما تقینی به فتنتها و تغنینی به عن اهلها و یکون بلاغاً لما هو خیر منها، برحمتک یا ارحم الراحمین). خدایا به من از دنیا آنقدر بده که از فتنه آن مرا نگه دارد و از اهل آن مرا بی نیاز سازد.

بیاد آوردم...آن صحابی را که در غیر از وقت نماز در مسجد مانده بود و رسول الله(ص) علت درنگ او را پرسید. صحابی رسول خدا را از ناراحتی و فشاری که بعلت قرض بر او وارد می شد آگاهانید. پیامبر خدا (ص) او را نصیحت نمود که 3 بار هر صبح و شام این کلمات نورانی را بگوید:( الهم انی اعوذ بک من الهم و الحرن و اعوذبک  من العجز و الکسل، و اعوذبک من الجبن و البخل و اعوذبک من غلبه الدین و قهر الرجال). خدایا من از غم و ناراحتی ، ناتوانی و کسالت، ترس و بخل و غلبه نمودن وام و فشار افراد به تو پناه می برم.

بعد از این، آسایش روانی را احساس کردم همچنانکه در پی آن احساس حسن ظن بزرگی نسبت به خداوند و فرج در حل مشکل بزودی مرا در برگرفت.

 واقعاً هم که مدت طولانی نگذشته بود که خداوند مشکل مرا حل نمود و وام را دفع نمود، جریان وام آنقدر مرا به خود مشغول نساخت که بیشتر این تجربه موفق کلام کردن با خداوند متعال و التجاء به او در مشکلات قبل از گفتن به مردم مرا به خود مشغول نمود.

آری، درست است که همکاری مردم با همدیگر از اسلام است و مسلمان برای برادرش همانند ستون است ،اما اولین کسی که مسلمان باید به او عرض حال برد خداوند متعال است، عالم به اسرار اوست، از حالش باخبر است و هر کاری بدست او می باشد.

در ذهنم این سئوال مطرح شد که : چرا به خدا پناه نمی بریم؟ و چرا گفتگو با خداوند را شروع نمی کنیم؟ چرا درد ها و غم های خود را به سویش  به شکایت نمی بریم؟ چرا این مانع و حجاب را میان خود و پروردگارمان می گذاریم؟

خداوند سبحان هر روز به آسمان دنیا فرود می آید تا به نیازهای مردم توجه کند:(هل من سائل فاعطیه، هل من مستغفر فاغفرله، هل من کذا، هل من کذا... ) آیا سئوال کننده ای نیست که تا حاجتش را بدهم؟ آیا استغفار کننده ای نیست تا او را ببخشم، آیا فلان خواسته و .. نیست تا آنرا اجابت کنم. این روال تا طلوع سپیده ادامه دارد.

رو آوردن والتجاءبه خداوند وعرض حال به او از کارهایی بود که رسول خدا(ص)همیشه به آن می پرداخت.هنگامی که از طائف برگشت ،در حالی که اهالی آنجا به او آزار رسانده وپاهای مبارکش را زخمی ساخته بودند زیرسایه درختی از درختان باغ عتبه وشیبه پسران ربیعه نشست وبا این کلمات  به خدا شکایت کرد:(اللهم الیک اشکو ضعف قوتی،وقله حیلتی وهوانی علی الناس. یا ارحم الراحمین، الی من تکلنی؟الی عدو یتهجمنی ام الی قریب ملکته امری؟ان لم تکن ساخطا علی فلا ابالی،غیر ان عافیتک اوسع لی.اعوذ بنور وجهک الذی اضاءت له السماوات والارض واشرقت له الظلمات،وصلح علیه امر الدنیا والاخره.ان تحل علی غضبک او تنزل علی سخطک ولک العتبی حتی ترضی ولا حول ولا قوه الا بالله).

«پروردگارا از کمی نیرو و چاره کارم و بی مقداری نزد مردم به توشکایت می برم. ای برترین رحم کنندگان ، مرا به چه کسی وا می گذاری؟به بیگانه ای که بر من هجوم آورد یا به دشمنی که کار مرا در اختیار او قرار می دهی؟ اگرخشم تو برمن نباشد هیچ باک ندارم. اما عافیت تو برایم سهل تر وباگشایش تر است.به نور جمال توکه ظلمت ها بدان روشن شده وکار دنیا وآخرت بدان سامان یافته،به توپناه می برم ازاینکه خشم تو بر من فرود آید یا ناخوشنودی تو مرا در بر گیرد.تورا حق ملامت وعتاب است تا آنکه خشنود شوی.هیچ توان و قدرتی به جز تو نیست.(خاتم پیامبران. محمد ابوزهره .به ترجمه حسین صابری)».

این حال همه پیامبران بوده است.حضرت یعقوب (ع) بعد از آنکه برادران یوسف آن همه مکرها نسبت به یوسف روا داشتند هرگاه بنیامین را می دید بیاد یوسف گریه می کرد در حالی که قومش به این احساس او بی تفاوت بودند.پس اوبه خداوند می گفت:(انما اشکو بثی وحزنی الی الله)«من شکایت پریشان حالی واندوه خود را تنها وتنها به  درگاه خداوند می برم.»

آری ما محتاج آنیم که پریشان حالی واندوه خود را به خدا شکایت بریم وباید که او را دق الباب کنیم،هّم خود را به پیش او بریم واز غلبه نفسهایمان ودشمنان بر خود شاکی شویم.

حتما خداوند از جانب خود آسانی پیش می آورد وبه ما اسبابی عنایت می فرماید که کلید ناراحتی ها و پریشانی های ماست.

چه چیزی مارا نیازمند خدا ونزدیک او می گرداند وچه چیزی مارا از خداوند دور می کند.آیا ما به خدا نزدیک شده ایم تا موجبات نجات ما را فراهم کند؟

گام عملی که گمان می کنم امکان دارد ما به وسیله آن از این وضع خارج شویم آنست که با خداوند گفتگو کنیم وبا او مناجات نمائیم...حال و وضع خود را به او بگوییم تا این که بندگی صادقانه ما محقق گردد واز بندگانی شویم که (واذا سالک عبادی عنی فانی قریب).

تمرین کنیم که اول وضعمان را به خدا گزارش کنیم. انشاءالله خداوند درهای آسانی را برویمان می گشاید،چه کسی دعا کرده ومورد اجابت قرار نگرفته است،چه کسی از او خواسته و خداوند از او رو برگردانیده است؟

ففروا الی الله.......... ففروا الی الله........ ففروا الی الله....پس بسوی خدا فرار کنید.

  پایان

فرزانه گفت:بیا تا دنیا را بین همدیگر تقسیم کنیم.

دیوانه گفت:باشد...چون تو عاقلتری،تقسیم را انجام بده!

فرزانه گفت:خشکی ها از آن من و دریاها از تو.

دیوانه گفت:قبول.

دیوانه به دریاها گفت تبخیر نشوید.دریاها بخار نشدند و 7سال باران نبارید وخشکسالی زمین را فرا گرفت. حیوانات خشکی همه مردند وزمین لم یزرع گشت. مزارع و باغهای فرزانه  هم خشک شد.

فرزانه به دیدار دیوانه رفت و اعتراف وحشتناکی نمود:من ناعادلانه تقسیم کردم،این بار تو تقسیم کن!

دیوانه گفت :برو 7 سال دیگر بیا.

بعد از 7 سال که دیوانه به دریاها اجازه تبخیر داده بود، قحطی به پایان رسید و سرسبزی و طراوت زمین را فرا گرفت و باغهای فرزانه دوباره سبز شد.

دیوانه منتظر بود تا فرزانه بیاید و او تقسیم عادلانه را  به روش خودش انجام دهد:خشکی ها از آن من ودریاها  مال تو!

اما فرزانه پیدایش نشد.وقتی دیوانه فرزانه را پیدا کرد به او گفت:چرا نیامدی تا تقسیمات را انجام دهیم!

فرزانه گفت:لازم نیست. خشکی ها هم مال تو!

سپیده که سرزد ساعت کوکی منزل به صدا آمد که زودتر بلند شوید تا با طبیعت هماهنگ باشید. ساعت را خاموش کردم وگفتم:حالا که خیلی زود است..می توانم یک کم دیگر بخوابم. البته که یادم بود بگویم «الحمد لله الذی احیانا بعد ما اماتنا والیه النشور».

به فاصله کوتاهی که چشمان را بر هم گذاشتم دوباره خواب رفتم. وقتی که بیدار شدم ساعت 8 صبح را نشان می داد واین به معنای آن بود که نماز صبح قضا شده است.اعصابم خرد شد.با گفتن استغفرالله زیر لب بلند شدم وپس از وضو گرفتن نماز فوت شده را خواندم.

بعد ازنماز وقتش بود که به تسویه حسابهایم بپردازم.شب گذشته ساعت 2 خوابیده بودم آنهم بعداز دیدن یکی از فیلم های ترسناک آلفرد هیچکاک. بعد ازدیدن فیلم به زحمت توانسته بودم بخوابم.چراهای زیادی درسرم می چرخید و به ذهنم فشار می آورد:آیا منافق شده بودم؟ ...نفاق ...«اثقل الصلاه علی المنافقین:صلاه الفجر وصلاه العشاء» آیا ایمان من کم شده بود؟ اگر ایمانم کم شده بود چرا علایم آن را احساس نکرده بودم؟ویا هیچ کدام از اینها نبود وبرنامه ریزی غلط خواب وتغییر ساعت کار واستراحت  باعث این شده بود؟

شرمنده آن پیرمرد کوری بودم که تا مسجد نبوی طناب بسته بود ودرنمازجماعت شرکت می کرد. رسول الله چه می گفت ،آیا بهانه ای داشتم.

صدای زن رشته افکار مرا پاره کرد:پاشو بیا صبحانه.

باخستگی بلندشدم .نیمرو که صرف شد سنگینی شام دیشب یادم افتاد. براستی همه سنگینی های خاک آدمی را این جوری می اندازد..هرسنگینی میتواند علت خواب رفتنم را توجیه کند.

یادم افتاد که قبلا یکبار دیگر هم نماز صبح قضا شده بود. آن شب هم تا دیر وقت اسیر جاذبه وبگردی در اینترنت بودم وبعد عذاب وجدان باعث شده بود نیم ساعت بر بیداریم بیفزایم و به تهجد وتلاوت  بپردازم .بیداری توام با کسالت  در دقیقه نود مرا به نماز فجر رساند.وسوسه ای در آن لحظه به من می گفت: در مذهب احناف اگر نماز را تاخیر کنی باکی نیست.

ساعت 9 صبح باید در یک جلسه دینی شرکت می کردم ودر باره حرف وعمل سخنرانی  می کردم.سریعا خودم را به محل جلسه  رساندم اما با این حال 7 دقیقه دیرتر رسیده بودم. از مدعویین نصفشان نیامده بودند.آیا علت نیامدن تنها به خودشان مربوط بود؟ به هر حال با شتاب زدگی شروع کردم:«یا ایها الذین امنوا لم تقولون ما لا تفعلون .کبر مقتا عند الله ان تقولوا مالا تفعلون» یک دفعه صحنه قضاشدن نماز صبح جلویم ظاهر شد. آنچنان قدرتمند که مرا به جای تاریکی پرتاب کرد. کورمال کورمال با دیدن کورسوی چراغی خودم را به جلو کشاندم. دیدم آسیاب بزرگی می چرخید وچهار مرد قوی هیکل ،چاقو در دست، کنار چرخهای آن ایستاده بودند وانگار منتظرمن بودند.خوشحال وباجدیت به طرف من آمدند و با چاقو شکمم را دریدند .یکی از آنها روده مرا از انتهایش برید وبه آن یکی همراهش گفت ریسمان خوبی است! بعد چهار نفری مرا با روده ام محکم به چرخ آسیاب بستند. صحنه هولناکی بود. سرم گیج می خورد. گوش هایم کم کم شروع به دراز شدن کردند. کمرم داشت خم می شد  و دست هایم به زمین می رسیدند. صدایم عوض شد. آن چهار نفر با خنده های وحشتناکی تفریح می کردند. از لابه لای خنده هایشان شنیدم که با تمسخر می گفتند حرف بزن..... حرف بزن... رنگم مثل گچ سفید شده بود. مسئول برگزاری جلسه نزدیک آمد و یک لیوان آب سرد به من داد و گفت: چه تان شده است حالتان خوب نیست. دیگر نتوانستم به سخن خود ادامه بدهم و با عذرخواهی جلسه را ترک کردم، در حالی که صدای اعتراضاتی را حس می کردم که کسی آنها را به زبان نیاورده بود.

 سر راه یاد حرف زنم افتادم که موقع بیرون رفتن گفته بود؛ این چیزها یادت نرود و بعد لیستی از خرید ها به دستم داده بود. وارد مغازه شدم و به فروشنده سلام کردم ..السلام علیکم و رحمه الله.. انگار که نشنید. به خودم گفتم حتماً حواسش نبود وقتی که همه چیز را در پلاستیک گذاشت و قیمت را گفت سرم سوت کشید، مشاجره ما شروع شد: آقا گران شده ، این چه وضعی است تا دیروز که قیمت یک سوم این بود، نمی خری به من مربوط نیست. با عصبانیت پول را دادم واز مغازه بیرون رفتم: چرا اینها اخلاق درستی ندارند ،آخر گران فروشی هم حدی دارد. با راننده تاکسی و یک نفر دیگر که حالا یادم نیست که بود جروبحث کردم .خیلی خسته به خانه رسیدم و خدا می داند که آن روز با چه فلاکتی به پایان رسید.

سپیده که سرزد ساعت کوکی خانه زنگش به صدا آمد. الله اکبر..الله اکبر از بلندگوی مسجد نزدیک خانه به گوش می رسید و موذن با گردنی افراشته و صدایی لطیف به من می گفت: الصلاه خیرٌ مِنَ النُومّ. نماز ،جان مرا بیدار می کرد. سلول های بدنم در هم نوایی با روح تسبیح می گفتند و من با موذن تکرار می کردم. بسم الله.. .قطرات آب از گونه هایم می چکید و تا به نوک انگشتان پایم می رسید ولب می گفت، «الاهم اجعلنی من التوابین و اجعلنی من المتطهرین».

 وقتی در صف اول جماعت نماز صبح را اقامه می کردم احساس کردم سخن و عمل با هم آشتی کرده اند. وقتی سجده می کردم دیدم که همه هستی در حال سجده است و سبحان ربی الاعلی در هزار توی هستی مدام تکرار می شود. صبح داشت نفس می کشید و از رحم تاریک شب خارج می شد. صبح چونان کودکی به دنیای روشنایی گام می زد و آنقدر لطیف راه می رفت که نسیم صبحگاه زلف های دخترانه اش را شانه می کرد و من خود را در میان این بیداری رها کردم .

پایان

رو آوردن والتجاء به خداوند وعرض حال به او از کارهایی بود که رسول خدا(ص)همیشه به آن می پرداخت.هنگامی که از طائف برگشت ،در حالی که اهالی آنجا به او آزار رسانده وپاهای مبارکش را زخمی ساخته بودند زیرسایه درختی از درختان باغ عتبه وشیبه پسران ربیعه نشست وبا این کلمات  به خدا شکایت کرد:(اللهم الیک اشکو ضعف قوتی،وقله حیلتی وهوانی علی الناس. یا ارحم الراحمین، الی من تکلنی؟الی عدو یتهجمنی ام الی قریب ملکته امری؟ان لم تکن ساخطا علی فلا ابالی،غیر ان عافیتک اوسع لی.اعوذ بنور وجهک الذی اضاءت له السماوات والارض واشرقت له الظلمات،وصلح علیه امر الدنیا والاخره.ان تحل علّی غضبک او تنزل علی سخطک ولک العتبی حتی ترضی ولا حول ولا قوه الا بالله).

«پروردگارا از کمی نیرو و چاره کارم و بی مقداری نزد مردم به توشکایت می برم. ای برترین رحم کنندگان ، مرا به چه کسی وا می گذاری؟به بیگانه ای که بر من هجوم آورد یا به دشمنی که کار مرا در اختیار او قرار می دهی؟ اگرخشم تو برمن نباشد هیچ باک ندارم. اما عافیت تو برایم سهل تر وباگشایش تر است.به نور جمال توکه ظلمت ها بدان روشن شده وکار دنیا وآخرت بدان سامان یافته،به توپناه می برم ازاینکه خشم تو بر من فرود آید یا ناخوشنودی تو مرا در بر گیرد.تورا حق ملامت وعتاب است تا آنکه خشنود شوی.هیچ توان و قدرتی به جز تو نیست.(خاتم پیامبران. محمد ابوزهره .به ترجمه حسین صابری)».

*زندگی یک پیام است لطفا گیرنده خود را بچرخانید.

*مردن قانونی همگانی است اما زندگی سورپرایز مخصوص شماست.

*ترک کردن نوع خاصی از نزدیک شدن به هدف است.

*سلامتی ویژگی بهشتیان است،پس پیش به سوی سلامت.

http://www.reciter.org/recitera.php

http://quran.muslim-web.com/index.htm

روزنامه آفتاب دوشنبه 27 تیر 84 در ستون علمی خود به درج خبری به این مضمون پرداخته است که عبادت عمر انسان را زیاد می کند. این روزنامه گزارش خود را به اعلام پژوهشگران

کپنهاک مستند کرده که مطالعات نشان داده زنانی که مرتب به اماکن مذهبی می روند در مقایسه با افراد هم سن وسال خود به طور متوسط دو سال و نیم بیشت عمرمی کنند و مردانی که عادت رفتن به اماکن مذهبی دارند نیزبه طورمتوسط یک سال و نیم بیش ازهمسالان خود عمرمی کنند. ین نتایج با آرامش درونی که بیشترمومنان دارند نیز قابل توجیه است .                             

چندی قبل بنا به گزارش بی بی سی همراهی با دوستان نیز بعنوان عامل افزایش عمر از سوی دانشمندان اعلام  شد.

درتوجیه و تبیین فلسفه این امر و رابطه زیست شناختی مسأ له باید گفت که درمنظر اسلام عامل اصلی کلیه احساسات و عواطف که نقش بسیارموثری در پنداشت از خود( self concept )ایفا می کند قلب است. اگر دگرگونی های قلب انسان در جهت تسکین وآرامش باشد نوعی آرامش در سراسر بدن حکمفرما می شود .خداوند ذکر خود را عامل آرامش قلوب معرفی می نماید (الا بذکر الله تطمئن القلوب ).در حدیث شریف هم آمده است که در انسان عضوی است که اگر سالم ودرست شد همه اعضا وجوارح انسان درست و سلامت خواهد شد . آن چیز قلب معرفی شده است.

همه عبادات که به نوعی ارتباط با خداوند می باشد قلب انسان را با سرچشمه انرژی های هستی که خداوند می باشد پیوند می دهد .این پیوند اطمینانی می کارد مبنی بر اینکه همه نیروهای جهان پشت سر او قرار دارند و همه چیز برای آنست که حیات او ادامه یابد.

از وجه دیگر اگر توجه کنیم فعالیت ارگانهای بدن هر چه بیشتر باشد ما زودتر به پیری می رسیم.

وقتی شما با روزه امکان استراحت به گوارش می دهید و وقتی که با انجام نماز که به قول آلکسیس کارل سرشار از انرژی است به وجود خود آرامش می ریزید درواقع باعث کمتر شدن کار قلب ، کلیه و تنفس می شوید که هرسه سیستم حیاتی می باشند .هر چه کار این سیستم ها کمتر باشد دیرتر به کهولت دست می یابیم. 

____________________________________________________________________

1-     روزنامه آفتاب ،شماره 1559، تیرماه 1384    

2-     انسان موجود ناشناخته ،الکسیس کارل

3-    قرآن مجید

4-    ریاض الصا لحین ، امام نووی دمشقی

5-    سایت بی بی سی فارسی

خدای من

وقتی که انسانها از روح من باخبر نیستند چطور می توانند مرا درک کنند.

خدای خوب من

تو بگو چکار کنم وقتی که قهر سلاح آماده انسانهاست و تیرهای کین در تیردان آماده شلیک است.

خدایا

تو به قلب آنها بگو که من ساده ام چرا پیچیده ام می کنید

تو از طرف من به آنها بگو که مرا ببخشند از این که نمی توانم منظور خود را به آنها بفهمانم

خدای بی همتا

تو چقدر خوبی که من می توانم همه دردهای خود و حتی بشریت را به تو بگویم و تو ناراحت نشوی

ای مهربان من

به من روح بلندی عطا کن تا در برابر اندوه وخشم و سیاهی از پای در نیایم.

آمین یا رب العالمین

حزن گفت:زیرا که آنها هرچه جلوتر می روند برآنچه که از دستشان رفته است افسوس می خورند واین موجب اندوه آنها می شود.

خوف گفت:برای غصه نخوردن چه کار کنیم؟

حزن گفت:لاتفرحوا بما اتاکم و لاتحزنوا علی ما فاتکم.

برآنچه به شما می رسد زیاده شادمانی مکنید و برآنچه از دستتان می رود غمین مباشید.

چون نوبت به حزن رسید از خوف پرسید:تو چرا دست از سر آدمی بر نمی داری؟

خوف گفت:برای این که او نسبت به آینده خود عالم نیست و از احتمالاتی که بر سر او می آید می ترسد.

وقتی حزن و خوف از اتوبوس پیاده شدند مسافران وارد باغ زیبایی شدند.

ظلم را می پوشانی به عدل

جهل را می پوشانی به علم

عرفان را می بری تا سرحد وادی حمد

حمد را می بری تاخلد برین

عرض آسمانها و زمین

وآخر دعواهم ان الحمد لله رب العالمین

پس مرا عادل و عارف وحامد بگردان

آمین یا رب العالمین

بر اساس نظریه مهبانگ(انفجار بزرگ)جهان ما در حدود 20بیلیون سال پیش در قالب نقطه ای بسیار کوچک و فشرده متمرکز بود. بعد از 7مرحله از فرایندهایی که در 10ثانیه تا یک میلیون سال طول کشید ترکیب میان الکترونها و پروتونها شکل گرفت واین ترکیب به دنبال خود اتم های سبک و پایدار هلیم و هیدروژن را به وجود آورد که گازی شکل بودند،گاز هم که دیده نمی شود. پس نتیجتا جهان ما در عین وجود داشتن قابل دیدن نبود!

پس از آنکه حرارت به3000درجه سانتیگراد رسید هسته اتم ها و الکترونها پیوند های مربوطه را تشکیل دادند  و جهان ما در مجموعه ای از مخلوط ذره ای قابل دیدن شد.

البته بنا به گفته موریسون ابتدا بعلت سبکی خاصی که مولکولهای آب داشتند ترکیب آنها با هم اقیانوسهای آب را در آسمان پدید آورد کم کم با کاهش دما امکان نزول آب فراهم شد و این سر همان چیزی است که خداوند می فرماید :انا صببنا الماء صبا«عبس/25»

تغییر سن ستارگان نشانه آن است که جهان ما یک دفعه به وجود نیامده وهمان گونه که خداوند در قران می فرماید در 7 مرحله یا دوره به وجود آمده است.

در ادامه مهبانگ گسترش جهان ادامه دارد واین همان محقق شدن از هم دور شدن و توسیع جهان است که خالق هستی آن در قالب (...وانا لموسعون )بیان می دارد.

نگاه کنید به:1.تفسیر فی ظلال استاد سید قطب

                 2.پژوهشی در اعجاز علمی قران. دکتر محمد علی رضایی اصفهانی.نشر کتاب مبین . جلد اول.

              3.دو هزار دانشمند در جستجوی خدای بزرگ

پروردگارا از هرچی گفتن بی آنکه از تو گفته شود چه وحشتناک است

پس مرا بیان از الرحمن عنایت کن

پیرمرد چشمانش را گشود . نور لامپ به چشمانش خورد . احساس لطیفی به او دست داد . فکر کرد این همان خورشید ی است که آنرا در رویاهای خود می دید . خورشید در بیرون از اتاق در حال غروب کردن بود و سرخی شفق را در بر گرفته بود .قرمزی نور خورشید و نور لامپ داخل اتاق در هم می رفت پیرمرد که نمی توانست به خود تکانی دهد و خورشید در حال غروب را ببیند آرام آرام چشمانش را بست . باد از پنجره به داخل اتاق می آمد و پرده را به صدا در می آورد . بخاری شفاف داخل اتاق را داشت پر می کرد و لامپ با انفجاری رشته های حیات خود را از دست داد و ترکید . حالا باید خورشید به رویای مردی دیگر می رفت .

من تو را در میان گلها پیدا کردم پس حتما همچون گل ها هزاران جلوه و بو داری

من تو را در آسمان بلند دیدم پس حتما خیلی بزرگ و والا مرتبه ای

من تو را در دریای نیلگون یافتم پس حتما آبی آبی هستی

من تو را در سراسر آفاق و انفس دیدم پس همه افق ها و نفس ها از آن توست

ای خدای مهربان

تو همه چیزها را رنگ می دهی اما رنگ نیستی

تو  مثل و مانند نداری

ولم یکن له کفوا احد 

یکی  بود یکی نبود.  خدایی بود مهربان. مهربانتر از هرچی که فکرش را بکنی وچون مهربان بود به کسی بچه ای داد مثل ماه،مثل آفتاب .

صبح که می شد بچه از خواب بیدار می شد و با خورشید می گشت،شب که می شد در دل شب با ماه می نشست وچشم می دوخت به صورت زیبای ماه و ذوق زده می گفت :تو خدای منی!

خدای مهربان که این صحنه را می دید لبخند می زد و می گفت:الله و اکبر!

پسرک آنقدر بزرگ شد که به مدرسه رفت و در مدرسه فهمید که ماه که با او انس گرفته است خدا نیست.

یک شب که آسمان قشنگ تر از هر شب شده بود پسر کوچولو دست های مهربانش را بالا برد و از خدای بزرگ آسمانها و زمین یک چیزی خواست:خدایا موهایم را نوازش کن!

خدای خوب آنقدر پایین آمد که دستش خورد به موهای لطیف پسرک و به نرمی ظریف ترین چیزی را که خودش آفریده بود نوازش کرد وپسر کوچولو در اثر این نوازش آرام آرام به خواب رفت.

وقتی چشمانش را باز کرد دید که در باغ بسیار زیبایی نشسته است و پروانه ها دور وبرش را گرفته اند ودر آنجا بود که پسرک نگاه کرد و دید که همه بچه های دنیا خوشحال و خندان یک تکه ماه در دست دارند.

یک فرشته مهربان نزدیک آمد و به پسرک گفت:پسرم چه می خواهی؟

پسر کوچولو گفت:من خدا را می خواهم.

فرشته دست او را گرفت و بسوی کاخ خداوند برد وپسرک  دست خدا را گرفت.خدای خوب هم با همان مهربانی گذشته موهای لطیفش را نوازش کرد.

در روزی از شبها ،شب وروز با همدیگر گفتگو می کردند . روز گفت :دختری دارم که از برگ گل نازکتر است . شب گفت :پسری دارم که از کوه محکمتر است .روز گفت نازکی و محکمی چطور می توانند با هم باشند . شب گفت همچون که تاریکی من و روشنایی تو در هم می آمیزد . روز گفت پی آ مد این آ میزش چیست؟ شب پاسخ داد : دختری زیبا به نام هستی . روز گفت :بله .. فهمیدم  ولی تعجب می کنم که چطور این را پیشتر احساس نکرده بودم . شب لبخندی زد و گفت :برای آنکه هستی خود را فراموش کرده بودی .

روز گفت :آری..آری وقتی که نیستی ،احساس می کنم  که اگر به غروب برسم هستی دوباره ای می یابم

شب چادر سیاهش را از سر برداشت و زیبایی خیره کننده اش را به روز نشان داد . اما چه اتفاقی افتاد. او به آرامی به آغوش روز خزید و گلها زیبایی خیره کننده ای یافتند.

در لندن بر سر مسلمانان کله خوک زدند

احمد فتحی/اسلام اون لاین/11-7-2005

ترجمه  و تعلیق خبر:عبدالغفور گردهانی

بعد از انفجارهای پنج شنبه گذشته7/7/2005که در متروی لندن به وسیله القاعده رخ داددشمنی ها بر علیه مسلمانان انگلیس ادامه دارد.

در جریان حمله متعصبین به یک دانشجوی مسلمان در 11 جولای به نام عمر یاسر 25 ساله در منطقه یورکشایر او مجروح شده و در بیمارستان در وضعیت خطرناکی به سر می برد.

در تعدادی از مساجد از جمله دو مسجد در شرق لندن و مسجد کنسولگری پاکستان مردم به پرتاب سنگ و کله خوک به مساجد پرداختند.

احمد شیخ رئیس رابطه اسلامی بریطانیا در گفتگوی ویژه با سایت اسلام اون لاین در روز دوشنبه 11 جولای تصریح کرد  که این حملات علاوه بر موارد فوق از طریق ایمیل های تهدید آمیز بر علیه مسلمانان هم بوده است.

مسجد کوچکی در شمال لندن در منطقه لیدز نیز به آتش کشیده شده است.

زکی بدوی مدیر دانشکده دروس اسلامی لندن نیز ضمن تائید موارد فوق از دریافت ایمیل های نسبت به خود خبر داد که در آنها آمده است:«شما شایستگی زندگی در کشور ما را ندارید،بهتر است خارج شوید. سوگند به خدا که بر علیه شما کار خواهیم کرد.  اسلام بزرگترین مصیبت و درمان و بیماری است.»

بدوی اشاره نمود که دولت نیروهایی را در حمایت از مساجد و مراکز اسلامی بریطانیا در نظر گرفته است.او افزود مسئولین بریطانیایی اعلام کرده اند که هرگونه تعدی به مسلمانان دارای مجازات و زندان خواهد بود.

وی به مسلمانان بریطانیا و اروپا توصیه نمود که کما فی سابق در کارهای اجتماعی مشارکت داشته باشند. او افزود :این حملات نشان داد که مسلمانان هم مانند سایرین هم مورد هدف قرار می گیرند،همان گونه که مجله ایندیپندنت در شماره روز دوشنبه خود تصویر دختر مسلمانی را که در انفجارات لندن کشته شده بود منتشر کرد.

http://www.islamonline.net/Arabic/news/2005-07/11/article13.shtml

حادثه لندن نشان داد که اوضاع جهان اسلام به گونه ای است که تا هنوز مجالی برای کارهای تخریبی بر علیه غیر نظامیان امکان بروز دارد. به هیج وجه سخن بر سر تائید و یا عدم تائید این گونه حملات نیست  بلکه آن است که آستانه تحریک در جهان اسلام با همچون عملکرد قوای ناظم جهانی در عراق و افغانستان و فلسطین پایین است.

هیچ انسان آزاده ای نمی پذیرد که برای احقاق حقوق خود به روشهای غیر انسانی رو آورد. تا زمانی که بحران عدم امنیت در جهان وجود داشته باشد امکان بروز اقداماتی از این دست محتمل است.

بی بی سی هرچند گزارش داده است که هر چهار بمب گذار بریطانیایی هستند و یکی از آنها در جریان انفجار کشته شده است.

نگاه کنید به: http://www.bbc.co.uk/persian/news/story/2005/07/050712_mf_london_momber.shtml

                                                                                                        پایان

خدایا  تو مرا مسلمان به دنیا آورده ای

پس مرا حیاتی اسلامی ده

..ومرا مسلمان بمیران

..وبا مسلمانان مخلص محشور بفرما

در عالم انفرماتیک وبلاگ اسلام را به خاطر شکر از خداوند راه انداختم

پس از او می خواهم در زبانم صواب جاری کند.

خدایا  تو مر مسلمان به دنیا آورده ای

پس مرا حیاتی اسلامی ده

..ومر مسلمان بمیران

..وبا مسلمانان مخلص محشور بفرما

در عالم انفرماتیک وبلاگ اسلام را به خاطر شکر از خداوند راه انداختم

پس از او می خواهم در زبانم صواب جاری کند.